Τεχνογνωσία VS Budget...

*Οι πρωτοκλασάτοι της Euroleague πηγαίνουν στο NBA με αστρονομικά ποσά.
*Οι υπόλοιποι first class παίχτες, επιλέγουν τα πολύ υψηλά συμβόλαια που δίνονται από τις Ρώσικες ομάδες, την Φενέρ και τις "κλασικές" Ισπανικές ομάδες.
*Όσοι περισσεύουν απο το πάνω ράφι, πλέον επιλέγουν την Κινέζικη λίγκα και τα επίσης ΤΕΡΑΣΤΙΑ ποσά που τους δίδονται.
*Την ίδια ώρα ο Ολυμπιακός (της αστρονομικής εφορίας) αντιπαραθέτει σε όλα αυτά, τον ελληνικό κορμό του, το δυναμικό  στυλ παιχνιδιού του, προσεγγίζοντας παίχτες με την φανέλα του και με την δόξα του και όχι με τα μηδενικά στα συμβόλαια τους.
Τεχνογνωσία vs budget λοιπόν...
Επιμέλεια: Αντιδραστικός

Η φετινή Euroleague είναι ίσως η πιο κομβική της σύγχρονης  ιστορίας. Η ψαλίδα μεταξύ των συλλόγων παγκοσμίως ανοίγει επικίνδυνα και μένει να δούμε αν στην μεγάλη Ευρωπαϊκή διοργάνωση το επίπεδο θα παραμείνει υψηλό, καθώς παρατηρούνται πια τεράστια οικονομικά χάσματα ΚΑΙ μεταξύ των ευρωπαϊκών ομάδων.

Συμπερασματικά η Euroleague 2017-18 θα δείξει αν το χάσμα αυτό, στα εντόσθια της διοργάνωσης  "παλεύεται" ή όχι... Από τη μία οι Ρώσικες ομάδες, η Φενέρ και οι "κλασικές" ισπανικές (Ρεάλ-Μπάρτσα) και από την άλλη οι υπόλοιπες ομάδες των περιορισμένων budget. Αντιπρόσωπος αυτών δίχως αμφιβολία, ο Ολυμπιακός των τεσσάρων τελικών την τελευταία 6ετία.

Μπορεί λοιπόν ο Ολυμπιακός να αντιμετωπίσει τους κολοσσούς τύπου ΤΣΣΚΑ και Φενέρ, και την ίδια ώρα το NBA (του πήρε πχ τον Μπιρντς) και την Κινέζικη λίγκα (του πήρε πχ τον Τζάκσον);;; Η προφανής απάντηση είναι ΝΑΙ. Τόσα χρόνια άλλωστε το κάνει επιτυχημένα! Το θέμα είναι πως κάθε χρόνο ανοίγει και ακόμα περισσότερο η ψαλίδα και φέτος ειδικά τα όρια νομίζω ξεπερνιούνται πιο πολύ από ποτέ.

Οι πρωτοκλασάτοι ΟΛΟΙ ΝΒΑ. Βλέπε Τεόντοσιτς, Ουντόχ, Μπογκντάνοβιτς ακόμα και Μπιρντς ή Τζέιμς.
Οι υπόλοιποι "κορυφαίοι" τύπου Μέλι, Κλάιμπερν, Χάντερ, Χάνεϊκατ, Λάρκιν κινούνται μεταξύ των ομάδων κολλοσών που προανέφερα.
Την ίδια ώρα γερά ονόματα επιλέγουν πια ΚΑΙ την Κίνα  (βλέπε Μπουρούση, Τζάκσον, ακόμα και ο Γκριν έτσι λέγεται).
Μένουν λοιπόν ελάχιστες επιλογές στην αγορά για ομάδες όπως ο Ολυμπιακός. Γι'αυτό και κονταροχτυποιούνται για κάποιους παίχτες (πχ για Τιλί, Στρέλνιεκς, Μακ Κόλουμ ο Ολυμπιακός πάλεψε με την Εφές κτλ κτλ).

Απέναντι λοιπόν στις ζάπλουτες ανταγωνίστριες οι ερυθρόλευκοι, δεν έχουν να αντιπαραθέσουν μηδενικά στα συμβόλαια των παιχτών (με την τετραπλάσια τουλάχιστον εφορία στην Ελλάδα, εκτός από όλα τα άλλα). 

Έχουν όμως άλλα:

• Καταρχήν το όνομά τους και την πολύ βαριά φανέλα τους. Ένας αθλητής αν θέλει να ζήσει τη δόξα και τα final 4 θα επιλέξει τον Ολυμπιακό. Αν πάλι θέλει τα λεφτά, καλοθελητές υπάρχουν πολλοί. Ακόμα και η "άσημη" Χίμκι μπορεί να δώσει διπλάσιο συμβόλαιο από τον Θρύλο. 
• Επίσης, τον ελληνικό τους κορμό και το "Ελληνικό στυλ παιχνιδιού" τους. Με 6-7 Έλληνες διεθνείς βάση του, οι οποίοι είναι πρώτα παρέα και μετά ΟΜΑΔΑ έχοντας  μεταξύ  τους απίστευτη συνοχή. Πρεσβεύει δε, το ελληνικό στυλ μπάσκετ, το οποίο βασίζεται στην αθλητικότητα, την σκληρή άμυνα και το διάβασμα του αντιπάλου.
• Επιπλέον, παλεύει κόντρα στα θεριά, με το scouting του. Ο Ολυμπιακός ψάχνει για καλούς παίχτες (με αγωνιστικά κριτήρια συγκεκριμένα για τον κάθε ρόλο) αλλά ΠΡΩΤΑ για καλούς χαρακτήρες! Κι αυτό φαίνεται στο γήπεδο! Φέτος, οι μέχρι στιγμής μεταγραφικές  κινήσεις, για τα δεδομένα της εποχής και του ανταγωνισμού είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ, με παίχτες που κολλάνε επακριβώς στα αγωνιστικά θέλω της ομάδας...
• Γενικά ο Ολυμπιακός αντιπαραθέτει την ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑ του. Είναι ένας συνδυασμός διοικητικού project, δουλειάς από παίχτες και προπονητικό stuff, στυλ παιχνιδιού και βέβαια παράδοσης (ναι ο Ολυμπιακός έχει χτίσει μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ παράδοση τα τελευταία χρόνια).

Για ακόμα μια χρονιά λοιπόν η ψαλίδα ανοίγει. Ο Ολυμπιακός μας παρ'όλα αυτά,  θα παλέψει με ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΟΠΛΑ... Για ακόμα μια χρονιά λοιπόν τίθεται το ερώτημα: τεχνογνωσία ή budget...;