Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς

Ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε από τα play off της Ευρωλίγκα και για αυτήν την ομάδα δεν χωρούν δάκρυα και αφορησμοί. Κριτική ναι, δηλώσεις και πράξεις ανασύνταξεις και ενωμένοι στα δύσκολα, αυτό είναι πλέον το σύνθημα. spanios


Κουβέντα ουσιαστική, δεν μπορεί να γίνει.
Και δεν το γράφω για να αποφύγω την αυτοκριτική ή τα άσχημα συμπεράσματα.
Το γράφω γιατί ο αποκλεισμός αυτός στηρίχθηκε σε δυο πόλους, αδιαπραγμάτευτους και εμφανέστατους.

Πρώτον, οι τραυματισμοί του βασικού σέντερ και του βασικού small forward (Γιάνγκ, Λοτζέσκι).
Σκεφτείτε τον ΠΑΟ χωρίς Έλιοτ και Γκιστ ή την Ρεάλ χωρίς Γιούλ και Αγιόν για να καταλαβαινόμαστε.

Δεύτερον, η ανύπαρκτη αντικατάσταση τους που σε συνδυασμό με την έλλειψη επιθετικής φαντασίας και απουσίας κλασσικών σουτέρ που εξ αρχής εξάλλου έχουν αναδειχθεί σαν "θέματα", οδήγησαν τον Ολυμπιακό σε έναν δίκαιο αποκλεισμό, από ομάδες που είχαν άγνοια κινδύνου και "τρέλα" στο παιχνίδι τους, εννοώ Μπάμπεργκ και Κίμκι, αφού αυτές οι δυο ομάδες άφησαν έξω τον Ολυμπιακό.

Ο Ολυμπιακός φτιάχτηκε με γνώμονα την άμυνα.

Πως μπορούν να βγουν όμως οι ανάσες στην άμυνα, όταν στην επίθεση δεν υπάρχει κανένα πλάνο;
Για παράδειγμα, βλέποντας μια εβδομάδα πριν, το Λαμποράλ - Ρεάλ, οι Πρωταθλητές Ευρώπης δεν είχαν κανένα πλάνο στο επιθετικό κομμάτι και ξεκίνησαν ένα κρεσέντο τριπόντων, έβαλαν έξι σερί (!) και πήραν κεφάλι στο σκορ.
Τι θέλω να πω; Βρείτε ένα ματς φέτος, μεγάλο ματς, που ο Ολυμπιακός να σκόραρε "από παντού" στην επίθεση.
Εκτός από το πρώτο ημίχρονο στο ματς πρωταθλήματος στο ΣΕΦ όπου ο Ολυμπιακός πήγε μέχρι και το +31, δεν βρίσκω κανένα ματς σε καμία εικοσαριά κρίσιμα, όπου η ομάδα έβαλε "αΐδρωτα" σουτ και να καθάρισε απροβλημάτιστα.

Βιάστηκε ο κόουτς να φέρει τον Στρόμπερι, ο οποίος είναι καλός παίκτης, αλλά δεν έχει καμία αξιόπιστη "σύνδεση" με το καλάθι, αρκούσε ο Χάκετ.
Ο Σλούκας, που έμπαινε και άλλαζε τον ρυθμό, δεν υπήρξε φέτος, μόνο ο Ιταλός προσπάθησε να παίξει αυτόν τον ρόλο αλλά και πάλι ότι κηνυγούσε σαν το "σκυλί" το αντίπαλο βασικό πόιντ γκάρντ δεν τον άφηνε να βγάλει πράγματα στην επίθεση.

Η "άμυνα" λοιπόν "σκότωσε" κατ' εμέ τον φετινό Ολυμπιακό. Δεν μπορείς να παίξεις τέτοια άμυνα, με το φάουλ στο όριο, τις επαφές και το πρέσινγκ, όταν δεν έχεις το εύκολο σουτ στην επίθεση.

Τέλος αυτά όμως. Μετά Χριστόν προφήτες είμαστε πολλοί.

Ώρα ανασύνταξης, ώρα να πάρουμε το δεύτερο συνεχόμενο Πρωτάθλημα απέναντι στον ΠΑΟ που με 1/3 (του βγήκε ο Έλιοτ, όχι οι Χέινς, Χάντερ) δεν έγινε δα και φόβητρο.
Το πλεονέκτημα υπάρχει, η ΑΕΚ στον ημιτελικό προσφέρεται για προετοιμασία, αφού είναι πολύ καλή ομάδα και το επίπεδο θα είναι υψηλό, οπότε focus στην επιτυχία που είναι σημαντικότατη και αυτονόητος στόχος.

Κορμός υπάρχει και μάλιστα δυνατός, χρόνο για την επόμενη σεζόν θα έχουμε άπλετο, σεβασμό στην ομάδα και πάμε ενωμένοι για το Πρωτάθλημα.

ΥΓ Χωρίς να μπορέσω να αποφύγω εντελώς τον "πειρασμό", η επόμενη χρονιά πρέπει να έχει Α και Ω στο όνομα του μεγαλύτερου αθλητή στην ιστορία του συλλόγου, του Βασίλη Σπανούλη.
Χωρίς κανένα "αν" και "αλλά"..