Ο Ολυμπιακός την "πάτησε" για πολλοστή φορά και αντί να παίξει με το μαχαίρι στα δόντια, έπαιζε με τον πιστόλι στον κρόταφο. Τώρα, άντε να το (ξανά)γυρίσεις... Γράφει ο Stouk
Στο προηγούμενο άρθρο μου δεν είχα επιλέξει τυχαία τον τίτλο "Τρίζουν τα κόκκαλα του Φρόιντ". Ήθελα να επισημάνω ότι αυτή η ομάδα, με αυτόν τον προπονητή και αυτούς του παίκτες (ειδικά ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ) είναι ικανή για το καλύτερο και για το χειρότερο.
Σήμερα, ίσως θα μπορούσα να βάλω ως τίτλο το sequel του παραπάνω άρθρου. Βέβαια, αν είχα αυτήν την ιδέα στην αρχή της χρονιάς, το σημερινό post δεν θα ήταν το vol2, αλλά το vol.5 σίγουρα. Ίσως και 6.
Ήττα από ΠΑΟ, νίκη στη Φενέρ. Νίκη με τη Ρεάλ στο ΣΕΦ, ήττα από την Μπόουζ στη Γερμανία. 30άρες στη Μπασκόνια και στην Χίμκι, 25άρα νίκη με τη Φενέρ στο ΣΕΦ. Νίκη στη Ρεάλ, ήττα στον τελικό κυπέλλου. Νίκη στο ΟΑΚΑ στην Ευρωλίγκα, 30άρα από Μπαρτσελόνα στο ΣΕΦ. Μετά αποκλεισμός από Σάρας, break στο ΟΑΚΑ.
Πραγματικά χάνεται η μπάλα. Δεν υπάρχει αυτό που γίνεται φέτος. Από το ζενίθ στο ναδίρ και τούμπαλιν. Με τελευταίο επεισόδιο το αποψινό.
Αυτό που κάνει εντύπωση, είναι ότι όταν τα πράγματα στραβώνουν στο ΣΕΦ, κολλάνε μέχρι και οι... καθαρίστριες! Σήμερα είδαμε λάθη παιδικά, χωρίς καν πίεση! Αίρμπολ λέι-απ, λάθος πάσες στον αιφνιδιασμό. Χαμένες κρίσιμες βολές (ειδικά στο τέλος, δυο να είχαν μπει, το ματς θα γύριζε), που έβρισκαν μόνο στεφάνι.
Μπασκετικά θέματα έχει πολλά ο Ολυμπιακός. Αλλά τα κυριότερα προβλήματά του πια είναι δύο! Πρώτον το ψυχολογικό, που είναι ολοφάνερο τόσο στη διαχείριση της ήττας, όσο και της νίκης. Και δεύτερον η έδρα. ΣΕΦ δεν υπάρχει πια. Πάλιωσε. Δεν εμπνέει ούτε τους παίκτες, ούτε τον κόσμο. Παγερό.
Δε μπα να σκούζει ο κόσμος και να φωνάζει. Ο αντίπαλος δε σε νιώθει. Ας πάμε... Κορυδαλλό! Ελληνικό! Δεν ξέρω που. Αλλά όχι άλλο ΣΕΦ. Αλήθεια έχει κουράσει...
Η πίκρα για την αποψινή ήττα δε σβήνει παρά μόνο με πρωτάθλημα. Ένα πρωτάθλημα κόντρα στο σύστημα, κόντρα στις καφρίλες του πλουσιόπαιδου. Απόψε ήταν η ευκαιρία να γίνει το 0-2 και να είμαστε ένα βήμα πριν. Και η προσπάθεια του ΟΑΚΑ πήγε δυστυχώς στο καλάθι των αχρήστων.
Εμείς μπορεί να είμαστε χάλια και να μην κοιμηθούμε, αλλά δεν απαιτούμε από τους παίκτες ή τους προπονητές να μας πουν "συγγνώμη". Αυτό ας το κάνουν κοιτώντας τον καθρέπτη τους. Ο δικός τους κόπος φέτος έχει πάρει πλώρη για τον γκρεμό. Μια ιδανική σεζόν μέχρι τον Μάρτη, πάει να εξελιχθεί σε μια άνευ προηγουμένου σφαλιάρα...
ΥΣ: Δυστυχώς, η τελευταία φάση του αγώνα και τα επεισόδια μετά, στρέφουν τη συζήτηση σε κάτι που ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΈΝΟ ΑΓΩΝΑ δεν διαμόρφωσε αποτέλεσμα, αντί να κοιτάξουμε την ουσία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου