Τρίζουν τα κόκκαλα του Φρόιντ...

Ένα από τα αρνητικά αυτής της ομάδας (ίσως το χειρότερο) είναι ότι αντιδρά τέλεια ως αουτσάιντερ, αλλά τα θαλασσώνει σχεδόν πάντα όταν παίρνει το ρόλο του φαβορί. Γράφει ο Stouk

Πολύ περίεργη ομάδα ο Ολυμπιακός του Σπανούλη και του Πρίντεζη. Του Μάντζαρη, του Παπανικολάου και του Παπαπέτρου. Ο Ολυμπιακός του Σφαιρόπουλου...

Πολλές φορές, αν κάτσεις και το σκεφτείς, αγγίζει τα όρια του μεταφυσικού! Και σίγουρα, αν ζούσε ο Φρόιντ και τους έπαιρνε χαμπάρι, θα προσπαθούσε σε αυτήν την ομάδα να στηριχθεί, για να βγάλει θεωρίες. Ή μπορεί και να τα χε παρατήσει για να γίνει... ψαράς!

Όχι, ούτε υπερβολικός είμαι, ούτε ψάχνω να βρω κάτι καινούριο να πω για να εντυπωσιάσω.  Τι άλλο να πεις; Πώς να εξηγήσεις με μπασκετικούς όρους αυτά που συμβαίνουν;

Ο Ολυμπιακός μπήκε στο ΟΑΚΑ με έναν αποκλεισμό από τη Ζαλγκίρις που ακόμα δεν έχει ξεπεραστεί και με μια ψυχολογία φτιαγμένη από ζάχαρη, έτοιμη να... λιώσει ανά πάσα στιγμή. Μην ξεχνάμε ότι αγκομάχησε με ομάδες όπως η Κύμη και ο Προμηθέας Πατρών και μάλιστα στο ΣΕΦ!

Οι περισσότεροι περίμεναν πότε ο ΠΑΟ θα πάρει ένα καλό προβάδισμα και θα ρίξει με τη μια τους κόκκινους Knock out. Όντως το 9-16 έγινε 29-19 και κάπου εκεί τα φαντάσματα της Χίμκι, της Βιτόρια και του Κάουνας άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους... στο δικό μας μυαλό!

Γιατί σε αυτό των παικτών υπήρχε πλήρης νηνεμία. Πίστη στο πλάνο και φάσεις βγαλμένες από την προπόνηση ξεκάθαρα. Φάσεις που βλέπαμε μέχρι τον Δεκέμβρη, σποραδικά τον Μάρτη και... καθόλου από Απρίλη και μετά.

Και όλα αυτά, εν μέσω της κλασσικής διαιτητικής σφαγής. Της π#(%)κης συνταγής του "σφυρίζω κάθε επαφή στη μία ρακέτα και στην άλλη μόνο αν τρέξει αίμα". Και λέω κλασσική, γιατί αυτά τα βλέπουμε χρόνια στο ΟΑΚΑ, απλά κρύβονταν πίσω από την αίγλη των Ευρωπαϊκών τίτλων και τα τελευταία χρόνια, που ΠΑΟ και F4 είναι δύο έννοιες τσακωμένες, χτυπάει πιο πολύ στο μάτι.

Κι όμως λοιπόν. Ούτε κοπανήματα, ούτε τεχνικές ποινές, ούτε αποπροσανατολισμός. Πλήρη συγκέντρωση, σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Μ' αυτά και μ' αυτά, ήρθε το άκρως τρελό και απρόσμενο διπλό και πια ο Ολυμπιακός, σε συνδυασμό με την εικόνα διάλυσης που παρουσιάζει ο ΠΑΟ, έχει γίνει το φαβορί.

Και λέω εικόνα διάλυσης, γιατί όταν ο ένας σου παίκτης έχει κλείσει εδώ, ο άλλος έχει υπογράψει προσύμφωνο εκεί, ο παράλλος σέρνεται εδώ και μήνες, και παράλληλα ο πρόεδρος μοιράζει απειλές για... ανεργία και πρόστιμα, ε, αν αυτό δεν είναι εικόνα διάλυσης, τότε τι είναι;

Ναι, αλλά σε κάτι τέτοια τα κάνει σκατά ο Ολυμπιακός. Τα έχει κάνει δεκάδες φορές σκατά όταν μπαίνει ως φαβορί. Ποιος μας λέει ότι δεν θα τα κάνει και τώρα; Γιατί μετά από το 0-1, αυτός είναι ο μόνος μου φόβος για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Το κατά πόσο η ομάδα θα δείξει την ίδια συγκέντρωση στο ΣΕΦ (αφού πια με 2 νίκες εκεί το σηκώνει), ειδικά με τις νέες εφευρέσεις των διαιτητών (αν πιστέψατε ότι το σόου τους τελείωσε στο ΟΑΚΑ είστε γελασμένοι) και το πώς θα αντιδράσει ο κόσμος, αν το ματς πάει να στραβώσει. Αν θα σπρώξει την ομάδα, αν θα αγχωθεί και θα αρχίσει τα "ουφ" και "αχ", μεταφέροντας το άγχος στους παίκτες και αν θα έχουμε πάλι διακοπές αγώνα.

Ως προς το τελευταίο, ο κόσμος βράζει με όσα γίνονται και το καταλαβαίνω, αλλά επειδή έχει γίνει κι άλλες φορές αυτό στο ΣΕΦ, ελπίζω αυτή τη φορά ο κόσμος να μην κάνει τη χάρη στον DPG και στο σύστημά του. Θα είναι κρίμα...

Άρα καταλήγουμε στην εξής σίγουρη συνταγή. 0-0 και φαβορί ο ΠΑΟ. Με αυτή την... αλλοπρόσαλλη ψυχολογία της ομάδας, αυτός είναι ο μόνος δρόμος.