Με αφορμή την αυριανή βράβευση του Ντούσαν Ίβκοβιτς, το Red Philosopher ευχαριστεί και αυτό με τον δικό του τρόπο τον Σέρβο coach...
Ο Αντιδραστικός αρθρογραφεί για τον άνθρωπο που άλλαξε επίπεδο τον Ολυμπιακό...
Ο Αντιδραστικός αρθρογραφεί για τον άνθρωπο που άλλαξε επίπεδο τον Ολυμπιακό...
1996-99 και 2010-12. Σε 5 χρόνια ο coach Ντούντα πρόλαβε να γράψει με ΟΛΟΧΡΥΣΑ γράμματα το όνομά του στην ερυθρόλευκη μπασκετική ιστορία. Ο Ίβκοβιτς είναι, κυριολεκτικά και χωρίς καμιά υπερβολή, LEGEND για τον Ολυμπιακό.
Είναι ο άνθρωπος που άλλαξε επίπεδο τον Ολυμπιακό. Είναι ο άνθρωπος που εις διπλούν άφησε το στίγμα του στην ομάδα και την μεταμόρφωσε σε μια από τις κορυφαίες στην Ευρώπη. Σήμερα λοιπόν, εδώ στον Red Philosopher λέμε και μεις #THANKYOUDUDA στον θρυλικό coach...
Η πρώτη του θητεία:
Αντικατέστησε το 1996, τον Γιάννη Ιωαννίδη. Μετά από 2 συνεχόμενους χαμένους τελικούς Euroleague, ήταν αυτός που άλλαξε την ψυχολογία της ομάδας και από looser (σόρρυ επίσης θρυλικέ Γιάννη Ιωαννίδη) την μετέτρεψε σε Πρωταθλήτρια Ευρώπης το 1997! Το πρώτο ευρωπαϊκό της ομάδας, φέρει την υπογραφή του. Με κορμό τους Τόμιτς-Νάκιτς-Τάρλατς-Σιγάλα και Φασούλα, με ηγέτη τον μέγα Ντέιβιντ Ρίβερς, με στρατιώτες τύπου Βελπς, Μπακατσιά και Γαλακτερό και βέβαια με ανερχόμενο ταλέντο τον Δημήτρη Παπανικολάου (ο μετρ Ντούντα τον πίστεψε από 18 χρονών).
Παράλληλα πήρε ακόμα ένα τίτλο της Α1 (τον τελευταίο πριν ξεκινήσει η τεραστια πράσινη "Χούντα"), ενώ έστειλε και την ομάδα σε ακόμα ένα f4-στο Μόναχο το 1999.
Το δεύτερο ιστορικό πέρασμα από την ομάδα:
Το 2010, έσπασε την πάγια τακτική του να μην δουλεύει 2η φορά σε ομάδες. Και το έκανε επειδή τον Ολυμπιακό τον ΑΓΑΠΟΥΣΕ! Ε λοιπόν αυτή η επιστροφή έμελλε να αλλάξει ολόκληρο το Ευρωπαϊκό Μπάσκετ.
Στην εποχή της σπατάλης, εκείνος έφτιαξε μια ομάδα με υποτριπλάσιο μπάτζετ. Στήριξε νεαρά Ελληνόπουλα (τη χρυσή γενιά των Μάντζαρη-Παπανικολάου-Σλούκα), βασίστηκε στους έμπειρους Σπανούλη , Πρίντεζη και Άντιτς, ενώ είχε την τύχη να βρει 2-3 εξαιρετικούς ξένους (Λο-Χάινς-Ντόρσεϊ). Κάπως έτσι πήρε τη δεύτερη Euroleague για τον Θρύλο, στην μεγαλύτερη έκπληξη ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΏΝ στην Ευρώπη! Αυτό το τρόπαιο (2011) νομίζω τον μυθοποίησε οριστικά στην μπασκετική ευρωπαϊκή συνείδηση...
Παράλληλα γύρισε 15 χρόνια μετά ξανά και την κούπα της Α1 στον Πειραιά...
Δεν άλλαξε μόνο τον Ολυμπιακό, αλλά το μπάσκετ...
Η κατάκτηση της κούπας το 2011 δεν ήταν απλή . Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως το σύγχρονο μπάσκετ άλλαξε ολάκαιρο, μετά την ομάδα του Ντούντα το 2011-12. Έφεση στο transition μπάσκετ (από το ισπανικό παιχνίδι χαμηλού ρυθμού των Ισπανών τότε ή του Ζοτς), αθλητικά και δυναμικά ρόστερ, ΠΟΛΥ ΠΙΕΣΤΙΚΗ άμυνα στα 3/4 του παρκέ (πχ Μάντζαρης, Παπανικολάου), γρήγοροι combo ψηλοί (Χάινς) για πολλές αλλαγές στα σκριν και ταχύτητα στις περιστροφές, ενώ οι αλτικοί άγουροι center (τύπου Ντόρσεϊ) βρήκαν ρόλο και έγιναν απαραίτητοι σαν rim protectors (αμυντικοί στεφάνης) κυρίως για τα pick n rolls! Αυτά είναι λίγα μόνο από τα στοιχεία που εισήγαγε ο Ίβκοβιτς στο σύγχρονο μπάσκετ, με τον Ολυμπιακό του 2011!
THANKYOUDUDA
Αποχαιρετούμε λοιπόν τον κορυφαίο προπονητή στην ιστορία του Ολυμπιακού. Αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο μύθο για την ομάδα αλλά και για το Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Η αυριανή γιορτή, με τόσους προσκεκλημένους (Χάινς, Σλούκα, Μπογκντάνοβιτς, Ράτζα, Τζόκοβιτς ακόμα και ο Ομπράντοβιτς ακούγεται πως θα βρεθεί-και καλώς να βρεθεί!) είναι ο ιδανικός αποχαιρετισμός για τον Ντούντα. Και άπαντες νιώθουμε τιμή, που η ομάδα μας, ο Θρύλος μας, διοργανώνει αυτή την εκδήλωση! Ο Ντούσαν θα αποχαιρετήσει τους πάγκους από το αγαπημένο του γήπεδο. Από το σπίτι του. Το ΣΕΦ... Η σκηνή του, συγκινημένος μετά το καλάθι του Πρίντεζη θα μας στοιχειώνει μια ζωή. Ο Ντούσαν δεν θα ξεχαστεί ΠΟΤΕ και θα μείνει πάντα χαραγμένος ΑΝΕΞΙΤΗΛΑ στην ιστορία του Ολυμπιακού, ώστε να θυμίζει σε όλους πόσο μεγάλος σύλλογος είναι. Θα θυμίζει σε όλους πως στόχος της ομάδας με τα κόκκινα του Πειραιά, ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΚΟΡΥΦΗ...
Αισθάνομαι τυχερός που ένας τόσο μεγάλος προπονητής οδήγησε την ομάδα μου δύο φορές στην κατάκτηση του Ευρωπαϊκού και του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Ένας άνθρωπος που πρώτα πρέπει να μαθαίνουμε από τη φιλοσοφία του για τη ζωή και μετά για το μπάσκετ, παρά τις όποιες τυχόν ιδιορρυθμίες του. Αυτές άλλωστε είναι συνυφασμένες με τόσο μεγάλες προσωπικότητες. Από τους ανθρώπους που πήγαν μπροστά το μπάσκετ και τον αθλητισμό. Θα άξιζε να γράψει την βιογραφία του. THANKYOUDUDA
ΑπάντησηΔιαγραφή