Βρώμικο μυαλό...

Στους φετινούς τελικούς, ζούμε την σειρά με τη Ζαλγκίρις σε επανάληψη. Δύο όμοια χαμένες μάχες επιβίωσης, μέσα σε ενάμιση μήνα.
Μια ομάδα που θέλει αλλά ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ.
Μια ομάδα με ΒΡΩΜΙΚΟ μυαλό που δεν μπορεί να βγάλει τίποτα "φυσιολογικό" στο παρκέ.
Παίχτες που γυρνάνε στο παρκέ, προσπαθώντας να διασώσουν την τιμή της ομάδας τους και του ίδιου τους του εαυτού και τίποτα παραπάνω.
Ευτυχώς το μπάσκετ, σου δίνει την ευκαιρία με μόνο ένα-δυο παιχνίδια να επιβιώσεις...
Ο Αντιδραστικός αρθρογραφεί για τον ριγμένο στα σχοινιά Ολυμπιακό...

Για μπάσκετ, τι να γράψεις για το χθεσινό ματς. Ένας μέτριος Παναθηναϊκός κέρδισε με "τα ψέματα" και πανεύκολα, έναν χείριστο και ανησυχητικά άνευρο Ολυμπιακό. Αυτό. Δεν υπάρχει κάτι άλλο να πεις. Ο ΠΑΟ των slow motion Ρίβερς και Λοτζέσκι, του καμικάζι (!) Όγκαστ και βέβαια του άναρχου Τζέιμς, συνέτριψε το φαντασμα του Ολυμπιακού.

Ο Ολυμπιακός χάνει το πρωτάθλημα με τον ΙΔΙΟ ακριβώς τρόπο που έχασε και από τη Ζαλγκίρις. Μέσα σε ενάμιση μήνα, τα ίδια λάθη, τα ίδια προβλήματα, οι ίδιες παθογένειες για την ομάδα μας.

Για ακόμα μια φορά θα τονίσω πως μέσα στους τελικούς δεν θα μπω σε διαδικασία να εξηγήσω και να κατονομάσω (ένα όνομα άλλωστε αρκεί) τι και ΠΟΙΟΣ φταίει. Αυτά θα χουμε καιρό να τα πούμε. Το θέμα είναι τι γίνεται τώρα.

Ο Ολυμπιακός σέρνεται. Θέλει και 100% ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ. Η εικόνα του Γιώργου Πρίντεζη νομίζω πως αντικατοπτρίζει ΟΛΗ την ομάδα. Είναι ένα κράμα ψυχολογικού αδειάσματος, σωματικής κόπωσης και το κυριότερο τακτικών λαθών. Η κατάσταση μοιάζει μη ανατρέψιμη. Δυστυχώς.

Ο Ολυμπιακός όχι μόνο δεν έχει καθαρό μυαλό. Δεν έχει καν θολωμένο. Έχει ΒΡΩΜΙΚΟ. Στο παρκέ δεν του βγαίνει τίποτα. Ουσιαστικά είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Βλέπουμε και ζούμε ένα remake των αγώνων με τη Ζαλγκίρις.

Χθες για παράδειγμα. Είδαμε μπάσκετ για 5'. Τα υπόλοιπα 35' τρίβαμε τα μάτια μας. Σοκαρισμένοι, σαστισμένοι. Στο πρώτο 5λεπτο η μπάλα πέρναγε στοχευμένα μετά από αλλαγές στους ψηλούς. Εκείνοι κάποια τα έβαλαν, κάποια όχι. Ήταν όμως σωστό και κανονικό μπάσκετ. Μετά ήρθε η ολική κατάρρευση. Σύστημα κανένα. Πλάνο κανένα. Η είσοδος δε του τρελού "Μπράουν" από το 27' σήμανε λευκή πετσέτα από τόσο νωρίς! Ο αρχηγός ΜΟΝΟΣ του, έμεινε να παλεύει για την τιμή της ομάδας...

Και πλέον έγινε το 2-1. Το 0-1 και η συγκρατημένη αισιοδοξία πλέον δώσανε τη θέση τους στα... φυσιολογικά φετινά συναισθήματα. Γκρίνια, κατήφια, σκεπτικισμός. Απαισιοδοξία και πίκρα. Ευτυχώς στο μπάσκετ και "ο πεθαμένος μπορεί να αναστηθεί ". Ο Ολυμπιακός δεν έχει χάσει ακόμα. Υπάρχει το 4ο ματς στο ΣΕΦ. Αν γίνει το 2-2 τότε δεν ξέρεις. Ένα 5ο ματς έχει χαρακτήρα win or die. Είναι "τάι μπρέικ". Είναι ένα και ΜΟΝΟ ματς. Είναι ένα ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ματς. Μια ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ευκαιρία.

Για να φτάσει η σειρά εκεί πρέπει πρώτα τα φαντάσματα του ΣΕΦ να εξαφανιστούν. Ο προπονητής πρέπει να βρει ένα τρικ. Πρέπει να δώσει μια "τελευταία" παράσταση. Πρέπει να βοηθήσει. Οι δε παίχτες απλά πρέπει να αφήσουν την εμφανή πίεσή τους στα αποδυτήρια. Στο παρκέ πρέπει να μασήσουν σίδερα. Ο ΠΑΟ το τονίζω δεν τρομάζει. Απλά έχει 3-4 παίχτες να δίνουν πράγματα. Ο Ολυμπιακός δεν έχει κανέναν. Για να γίνει το 2-2 λοιπόν πρέπει προπονητής και παίχτες να τα δώσουν όλα. Για την τιμή τους (πολλοί δεν είναι στο ΣΕΦ του χρόνου) και κυρίως για την τιμή της ομάδας.

Ο Θρύλος σε περίπτωση που χάσει το πρωτάθλημα θα κλείνει έναν αποτυχημένο διετή κύκλο χωρίς τίτλο. Θα συνεχίσει όμως τις υψηλές του πτήσεις. Όλες οι ομάδες κάνουν κοιλιές και έχουν αποτυχίες. Σύλλογοι όμως τόσο μεγάλοι όσο ο Ολυμπιακός συνεχίζουν. Προχωράνε. Κοιτάνε μπροστά. Έτσι θα κάνει και ο Ολυμπιακός. Ο Ολυμπιακός του ελληνικού κορμού και των Αγγελόπουλων του χρόνου θα ναι πιο δυνατός. Αυτό κρατήστε το σαν δεδομένο. Το θέμα είναι η φετινή δύσκολη και άσχημη σεζόν να κλείσει με τον σωστό τρόπο. Με έναν τίτλο ή έστω με ήττα αλλά μετά από πόλεμο και μάχη. Έτσι χάνουν οι άντρες άλλωστε. Πάμε λοιπόν για τα τελευταία δύο (ελπίζω) παιχνίδια της σεζόν... Ας ελπίσουμε η θέληση και η ψυχή να υπερνικήσουν τα λάθη και τα προβλήματα...

Υγ: στόχευση διαφορετική χθες από τον Ταβουλαρέα και το team του. Για παράδειγμα εκτός αγώνα στα μπαμ ο Παπανικολάου . Ανύπαρκτο φάουλ στον Καλάθη και τεχνική ποινή, δυο φάουλ από το 10'. Κάποια στιγμή στο ματς ο Τζέιμς είχε ίδια αντίδραση με τον Παπ διαμαρτυρόμενος και προφανώς δεν τιμωρήθηκε...

Υγ2: η διαιτησία δεν έκρινε τον νικητή. Απλά η διαφορετική αντιμετώπιση ώρες ώρες με εξαγριώνει. Στο β' μέρος για παράδειγμα. Στο 21' για την ακρίβεια. Παίζει miss match ο Πρίντεζης με τον... Καλάθη. Τρώει ξύλο και φάουλ κανένα. Στην ακριβώς ΕΠΟΜΕΝΗ φάση βγαίνει σε miss match ο Λοτζέσκι με τον Ρόμπερτς. Το φάουλ στον Ρόμπερτς σφυρίζεται σε ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ. Αυτό και μόνο νομίζω αρκεί. Προκαλώ όποιον δεν το θυμάται να το ξαναδεί.

Υγ3: πολλοί μετά το χθεσινό ματς τα έβαλαν ΞΑΝΑ με τον Σπανούλη. Ειλικρινά απορώ ρε μάγκες.

Υγ4: όπως επίσης απορώ με αυτούς που εξακολουθούν να στηρίζουν με τξν ψυχή τους τον Σφαιρόπουλο. Προφανώς δεν του αξίζει απομυθοποίηση αλλά ρε παιδιά ο άνθρωπος έχει διαλύσει την ομάδα. Ποιος μπορεί να μην βλέπει κάτι τέτοιο;;;