Σάρας; Πρόταση... χθες και λευκή επιταγή

Ο Ολυμπιακός ψάχνει για προπονητή, ο Σάρας είναι ελεύθερος και για 1000 λόγους οι Αγγελόπουλοι αξίζει τον κόπο να τον προσεγγίσουν σοβαρά, γιατί μια τέτοια κίνηση, αν τελεσφορήσει, θα αλλάξει τον ρου της ιστορίας.... Γράφει ο Stouk

Είτε ο Ολυμπιακός κατακτούσε το πρωτάθλημα είτε όχι, ο Σφαιρόπουλος δεν θα συνέχιζε. Και δε θα συνέχιζε για έναν και κύριο λόγο: τελμάτωσε.

Και ψυχολογικά και μπασκετικά ο κύκλος του στον Ολυμπιακό έκλεισε. Ψυχολογικά γιατί φάνηκε ότι τα τελευταία χρόνια είχε χάσει την ψυχραιμία που τον διέκρινε, περνούσε το άγχος του στους παίκτες, με αρκετούς από τους οποίους είχε έρθει σε ρήξη (βέβαια σε κάποιες περιπτώσεις είχε δίκιο), έπαψε να μην ασχολείται με τη διαιτησία και αναγκαστικά τον ακολούθησαν και όσοι πατούσαν το παρκέ και γενικά έδειχνε να μην αντέχει πια το βάρος.

Μπασκετικά δε, το δόγμα "όλα ξεκινούν από την άμυνα" και "θα κερδίζω έστω και με 50 πόντους" έχει πεθάνει. Το άθλημα πια έχει γίνει πιο γρήγορο, πιο εντυπωσιακό, στηρίζεται ακόμα πιο πολύ στο ταλέντο και στη δημιουργία. Το οξύμωρο είναι ότι ο Σφαιρόπουλος έβαζε τέτοια χαρακτηριστικά στην ομάδα, αλλά όταν τα γάλατα έσφιγγαν επέστρεφε στο... κόλλημά του.

Είδα τον Ολυμπιακό να παίζει απίστευτα όταν έτρεχε, όταν εκτελούσε νωρίς επιθέσεις, όταν παίκτες έπαιρναν πρωτοβουλίες, αλλά δυστυχώς ήταν κάτι που δεν ήταν μόνιμο, αλλά έκτακτο.

Μετά από δύο σερί σεζόν χωρίς τίτλο και με τους Πρίντεζη και Σπανούλη να διανύουν τις τελευταίες τους σεζόν, ο Ολυμπιακός καλείται ή μάλλον ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ για την ακρίβεια να ψάξει ένα καινούριο όραμα.

Αυτό το όραμα δεν μπορεί να το βρει στο πρόσωπο ενός ή δύο παικτών, όπως έκανε το 2011 και μετά. Ο Σπανούλης, αυτή η ξεχωριστή προσωπικότητα, ήταν ικανός να αλλάξει από μόνος του τη  μοίρα μιας ομάδας, πόσο μάλλον όταν μαζί του έπαιζε και ο Πρίντεζης, που αποδείχθηκε ο παράγοντας Χ.

Τη δεδομένη στιγμή τέτοιος παίκτης δεν υπάρχει στην ομάδα για να πάρει τέτοιου είδους σκήπτρα. Αλλά δεν υπάρχει και ελεύθερος για να έρθει. Αλλά ακόμα και να υπήρχε, η τιμή του ποια θα ήταν τέτοια που μόνο σε Τουρκία, Ρωσία ή έστω Ισπανία θα μπορούσε να παίξει.

Άρα το όραμα μπορεί να βρεθεί στο πρόσωπο ενός προπονητή. Σύγχρονού, που η φιλοσοφία του θα συμβαδίζει με το μπάσκετ του σήμερα, που θα εμπνεύσει τους παρόντες παίκτες, αλλά θα αποτελέσει και πόλο έλξης για υποψήφιους μεταγραφικούς στόχους, που κακά τα ψέματα πολλές στο παρελθόν χάθηκαν γιατί έβλεπαν αλλού αυτό το δέλεαρ (χαρακτηριστικότερη περίπτωση ο Σλούκας).

Τέτοιοι ελεύθεροι προπονητές, με βάση τα όσα διαβάζουμε, είναι τρεις: Ο Σάρας, ο Μπλατ και ο Μεσίνα.

Αν μου έλεγαν να επιλέξω κάποιον από αυτούς, θα επέλεγα χωρίς δεύτερη σκέψη τον Λιθουανό.

Γιατί; Για πολλούς και διάφορους λόγους.

Πρώτον και κύριον, έχει όλο το μπασκετικό πακέτο. Η Ζαλγκίρις, το μόνο δείγμα δηλαδή του Σάρας, έπαιξε ένα μπάσκετ απόλυτα εμπνευσμένο. Γρήγορο, θελκτικό, αλλά πάντα βασισμένο σε ένα πλάνο.

Το εντυπωσιακό, που το βλέπαμε στη σειρά των Playoffs και πραγματικά δεν το πιστεύαμε, είναι ότι αυτό το πλάνο (ειδικά το επιθετικό) δεν επηρεαζόταν καθόλου από τη ροή του ματς. Είτε οι Λιθουανοί ήταν μπροστά στο σκορ είτε έχαναν με 15, δεν έπεφταν σε καμία ψυχολογική... λούμπα, έκαναν αυτό που είχαν δουλέψει στην προπόνηση, εκτελούσαν τις εντολές που έπαιρναν στα time out χωρίς άγχος, πράγμα που δεν συνάδει με την έλλειψη εμπειρίας που είχαν οι συγκεκριμένοι παίκτες.

Αυτό είναι ΞΕΚΑΘΑΡΑ δουλειά του προπονητή.

Άλλο προσόν της φετινής Ζαλγκίρις ήταν ότι, ενώ οι ξένοι που είχε δεν ήταν top class, αλλά και οι Λιθουανοί δεν ήταν οι καλύτεροι της ιστορίας (δεν υπήρχε δηλαδή ένας νεαρός Σαμπόνις, ένας Μασιγιάουσκας ή ένας Σισκάουσκας ανάμεσά τους), έβγαζαν το 100% τους στο παρκέ. Αυτό σημαίνει ότι ο Γιασικεβίτσιους μπορεί να εμπνεύσει τους παίκτες.

Ένα ακόμα συν στην περίπτωσή του, είναι ο χαρακτήρας του και η εν γένει ιδιοσυγκρασία του. Ο μέσος γαύρος ταυτίζεται με τέτοια προφίλ, τα γουστάρει. Τα πιο.. γλυκανάλατα τύπου Σφαιρό τα δέχεται, μπορεί να τα ανεχτεί αλλά ποτέ δε θα γίνει ένα με κάτι τέτοιο. Ο Σάρας, λοιπόν, ταιριάζει γάντι και στην κόκκινη κερκίδα.

Κάποιος θα μπορούσε να θίξει ως θετικό και το πόσο θα πείραζε τους απέναντι ένας ενδεχόμενος ερχομός του. Προσωπικά δε με ενδιαφέρει. Όπως δε με ενδιαφέρει το πράσινο παρελθόν του, το οποίο με έκπληξη βλέπω στα social media ότι για κάποιους αποτελεί... τροχοπέδη!

Μα σας παρακαλώ. Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Όταν έχεις αγαπήσει τόσο έναν Ράντζα, όταν έχεις δεχθεί με ανοιχτές αγκάλες έναν Σπανούλη (που εν τέλει άλλαξε την ιστορία σου), όταν το καλοκαίρι του 2011 δέχθηκες τον Μάντζαρη, που λίγες μέρες πριν ήταν με φανέλα ΠΑΟ στο F4 της Βαρκελώνης (και εν τέλει όχι μόνο τον δέχθηκες, αλλά πια είναι από τους μακροβιότερους Έλληνες παίκτες σου), τότε τι συζητάμε;

Μπροστά στο καλό της ομάδας, δεν αξίζει να στεκόμαστε σε τέτοια πράγματα. Αυτό έχει δείξει η ιστορία. Και η ιστορία είναι πάντα οδηγός.

Σάρας λοιπόν. Εφόσον είναι ελεύθερος, ο Ολυμπιακός μπορεί και πρέπει να τον πλησιάσει. Όχι όμως για τους τύπους, αλλά ουσιαστικά.

Δίνοντάς του την προοπτική να δουλέψει για χρόνια, όπως εκείνος θέλει. Θέμα υπέρογκου μπάτζετ δε νομίζω να τίθεται. Ο Γιασικεβίτσιους είναι τόσο ισχυρή προσωπικότητα, που σίγουρα, στο πρώτο μεγάλο βήμα του, θα απέφευγε να μαζέψει ακριβούς σταρ και να προσπαθεί να τιθασεύσει το εγώ τους.

Θεωρώ ότι ο ίδιος θα αξιώνει ένα ποσό κοντά στο εκατομμύριο. Περίπου δλδ 500.000 με 600.000 παραπάνω από τον Σφαιρό. Πολύ φθηνότερος δλδ από Μεσίνα ή Μπλατ. Δε νομίζω ότι η υπέρβαση είναι τόσο σημαντική. Γιατί για τους παίκτες θα περισσέψει σημαντικό μπάτζετ τόσο φέτος, όσο και σε 1-2 χρόνια που θα σταματήσει ο Αρχηγός. Οπότε για το αγωνιστικό μπάτζετ δε νομίζω ότι θα χρειαστεί κάποια πρόσθετη τρομερή οικονομική υπέρβαση.

Εφόσον λοιπόν τα δεδομένα δείχνουν ότι η Μπάρτσα θα συνεχίσει με Πέσιτς και η ΤΣΣΚΑ με Ιτούδη, η Ρεάλ, η Φενέρ και φυσικά ο... ΠΑΟ θα κρατήσουν ανέπαφη την άκρη του πάγκου τους, ενώ ΝΒΑ δεν φαίνεται ακόμα να υπάρχει για εκείνον, θεωρώ ότι πεδίο ανοιχτό υπάρχει.

Δεν ξέρω πώς θα απαντούσε ο ίδιος ο Λιθουανός μπροστά σε μια τέτοια προοπτική, αλλά αξίζει τον κόπο οι Αγγελόπουλοι να προσπαθήσουν να το μάθουν...

ΥΣ: Φυσικά και οι επιλογές Μπλατ και Μεσίνα είναι από το πάνω ράφι, αλλά νομίζω ότι το κασέ τους φθάνει τα 2.000.000. Και σίγουρα η πορεία τους δείχνει ότι σε επιλογές παικτών θέλουν να έχουν δεμένο τον γάιδαρό τους, επιλέγοντας γνωστούς και.. ακριβούς. Συνεπώς δε νομίζω ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να αντεπεξέλθει σε κάτι τέτοιο.