Mundial 2018: ψάχνοντας τη χαμένη του αίγλη...

Το Mundial 2018 ξεκινά αύριο στα γήπεδα της Ρωσίας. Ο ποδοσφαιρικός κόσμος σύσσωμος ανυπομονεί για την έναρξη της μεγαλύτερης ποδοσφαιρικής γιορτής.

Παρόλα αυτά, προσωπικά νοιώθω ότι τα Mundial έχουν χάσει την αίγλη του παρελθόντος, καθώς η αγωνιστική σκοπιμότητα έχει πλέον την μερίδα του λέοντος και οι εκπλήξεις (ομάδων και παιχτών) πια σπανίζουν...
Ο Αντιδραστικός αρθρογραφεί για τις αναμνήσεις του από τα Mundial, ευχόμενος το φετινό να επιστρέψει στα στάνταρ παλαιότερων ετών, ξεφεύγοντας από τα τετριμμένα...

Γεννημένος το 1985 η πρώτη μου κανονική ανάμνηση από Mundial είναι το 1994 στην Αμερική. Από το Italia 1990 και από την panini υπάρχει μια πρώτη εικόνα αλλά κανονική ανάμνηση έχω από το 1994.

9 ετών παιδάκι με τον αδερφό μου spanio βλέπαμε το περιοδεύων τσίρκο του Παναγούλια, το Ντιέγκο Μαραντόνα να φτύνει σε κάμερες, ξυπνάγαμε από τα ξημερώμετα για να δούμε τον Γιεκινί να... σκίζει τα δίχτυα και πολλούς άλλους ήρωες των παιδικών μας χρόνων (βλέπε Χιγκίτα, Μπατιστούτα, Ροζέ Μιλά, Μπάτζιο κτλ κτλ) να αλωνίζουν στα αχανή γήπεδα των Η.Π.Α.

Από τότε μέχρι σήμερα πέρασαν 24 χρόνια (Θεέ μου πως περνάει ο καιρός) και αισίως ετοιμάζομαι να δω το 7ο Mundial της "καριέρας" μου! Προσωπικά νοιώθω ξενερωμένος από την διοργάνωση. Και θα σας εξηγήσω παρακάτω γιατί.

Τα Mundial πάντα πρέσβευαν το άγνωστο. Έβλεπες παίχτες και ομάδες που δεν γνώριζες. Πλέον με το ίντερνετ και με την παγκοσμιοποίηση του ποδοσφαίρου, προσωπικά πρέπει να ξέρω το 90% των παιχτών που θα κατέβουν στο Mundial. Δεν υπάρχει για μένα πια ο άγνωστος  Βραζιλιάνος αριστερός μπακ που αλωνίζει την πλευρά (θέση παραδοσιακή στην σελεσάο), δεν υπάρχει το άσημο τσεκούρι στόπερ της Αργεντινής, ο Αφρικανός μέσος... από τους Nigeria Tigers ή τους  Orlando Pirates που θα κλέψει καρδιές και θα πέσουν πάνω του οι ευρωπαϊκές ομάδες. Μάνι μάνι η αίσθηση του αγνώστου και πρωτόγνωρου έχει χαθεί. Δεν υπάρχει Σαλένκο των 5 γκολ, δεν υπάρχει Σκιλάτσι, δεν υπάρχει Ανρί και Τρεζεγκέ. Δεν υπάρχει Μπαλμπόα, ούτε Αμοκάτσι, ούτε Λέτσκοφ και Ιβάνοφ.

Πλέον βλέπουμε μια διοργάνωση που ξέρουμε τους πάντες και τα πάντα. Το χειρότερο βέβαια είναι πως βλέπουμε τακτικές που βασίζονται 100% στην σκοπιμότητα. Πάνε τα τακουνάκια της Εθνικής Βραζιλίας μάγκες. Μετά την 7αρα περιμένουμε φέτος την σελεσάο να παίζει με 4-5-1 και τρία αμυντικά χαφ (Παουλίνιο, Φερναντίνιο, Κασεμίρο). Πάει τα τάκα τάκα των Ισπανών. Η Αργεντινή στήνεται ΜΟΝΟ γύρω από τον Μέσι και τίποτα παραπάνω. Οι αντιπαθείς Γερμανοί χωρίς φορ και πάλι θα προχωρήσουν. Ομάδες έκπληξη (βλέπε Κροατία, Βουλγαρία κτλ) τις ξεχνάμε. Τουλάχιστον αυτά συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια (σίγουρα στα Mundial 2010 και 2014). Μέσα σε όλα δύο ομάδες που πάντα έδιναν την δική τους νότα στα τουρνουά αυτά, η Ιταλία και η Ολλανδία, δυο ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ δυνάμεις, δεν θα είναι καν στην Ρωσία!

Που θέλω να καταλήξω. Το άγνωστο έχει χαθεί. Οι ομάδες έκπληξη το ίδιο. Το χειρότερο όμως είναι πως έχει χαθεί το ΣΑΣΠΕΝΣ και το θέαμα. Ελπίζω λοιπόν στην φετινή διοργάνωση αυτό να αλλάξει. Θέλω να δούμε ΓΚΟΛ. Θέλω να δούμε επιτέλους την επίθεση να παίρνει την θέση της τακτικής σκοπιμότητας. Θέλω και εύχομαι να δούμε μια διοργάνωση με εκπλήξεις και συγκινήσεις. Θέλω και εύχομαι να δούμε ένα Mundial με ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ένα Mundial που θα γράψει ιστορία!

*Οι ομάδες που προσωπικά υποστηριζω είναι οι μοναδικές που μπορούν να δώσουν το κάτι παραπάνω στην φετινή διοργάνωση. Η ανανεωμένη Αγγλία θα μπορούσε να κάνει την μεγάλη έκπληξη και ο αρχηγός Χάρι Κέιν να σηκώσει στον ουρανό της Μόσχας την πολυπόθητη κούπα (από το 1966, το αναμένουν οι Βρετανοί). Ειδικά φέτος που κατεβαίνει σαν το απόλυτο αουτσάιντερ ίσως να μπορέσει να τα καταφέρει (σαν φαβορί ΠΑΝΤΑ αποτυγχάνει). Παράλληλα η Αργεντινή του ΘΡΥΛΙΚΟΥ Μέσι μπορεί να κατακτήσει και αυτή την κορυφή. Πόσες ευκαιρίες θα έχει σαν κραταιός και κορυφαίος ο Μέσι αλήθεια; Ίσως τώρα να είναι η ώρα. Για να συμβεί αυτό πρέπει να παίξει ΜΠΑΛΑ. Διαθέτει υπερπαίχτες μπροστά άλλωστε. Αγουέρο, Ντιμπάλα, Ντι Μαρία, Ιγκουαΐν. Πως γίνεται να στηρίζεται ΑΥΤΗ η ομάδα στην άμυνα;! Ο Σαμπαολί είναι ίσως ο κορυφαίος προπονητής του Mundial και οι ομάδες του παίζουν με υψηλή κατοχή. Ίσως λοιπόν τώρα να είναι η ώρα.

*Δυο ομάδες που μπορούν να φτάσουν μακρυά είναι βέβαια η Βραζιλία αλλά και η άκρως ανανεωμένη Γαλλία. Η σελεσάο διψάει για εκδίκηση και ελπίζω αυτό να το βγάλει με full επίθεση στο χορτάρι. Προσωπικά παρακαλάω και να διασταυρωθεί με τους Γερμανούς... Η δε Γαλλία σαν ρόστερ έχει ίσως το καλύτερο της διοργάνωσης. Στο Euro στο σπίι της δεν έπεισε. Τώρα, αν πήρε το μάθημά της μπορεί να προχωρήσει...

*Ενδεχόμενες εκπλήξεις που μπορούν να φτάσουν μακρυά, είναι η Ουρουγουάη των Καβάνι και Σουάρες αλλά και η Κροατία της μεγάλης αυτής φουρνιάς παιχτών (υστερεί στο γεγονός πως ουσιαστικά δεν έχει προπονητή).

*Αντιπαθώ οικτρά την Γερμανιά, ελπίζω να σημάνει το τέλος εποχης στην Ισπανία (αν και σαν ρόστερ είναι πολύ δυνατή) ενώ βλέπω δύσκολα να προχωράει μακρυά η Πορτογαλία (αν και με Κριστιάνο και Σάντος όλα τα περιμένω).

Καλό Μουντιάλ σε όλους... Η παρέα του Red Philosopher εδώ θα ναι να συζητάμε τα πάντα που θα διαδραματιστούν στα γήπεδα της Ρωσίας! Οπότε stay tuned...