Ο Μπλατ, το ρόστερ και η στρατηγική στους ξένους

Μετά από μια εβδομάδα προσαρμογής στην σκέψη της απώλειας του Πρωταθλήματος, ο Ολυμπιακός καλείται να γυρίσει τον διακόπτη και να κινηθεί μεθοδικά για μια νέα.. δεκαετία επιτυχιών, αρχίζοντας από τον Προπονητή και καταλήγοντας να ξοδέψει διαφορετικά το μπάτζετ του. Γράφει ο spanios


Προφανώς και έχετε διαβάσει πολλά. Για κύκλους που έκλεισαν, για τον Σπανούλη και τον ρόλο του, τον Παπαπέτρου που ο μπαμπάς του τον πηγαίνει με κορδέλα στον Dpg.

Οι πρόεδροι έκαναν υπομονή, ξεθύμαναν και πλέον όλος ο σχεδιασμός μπαίνει σε ισχύ.

Προπονητής

Ο Σφαιρό αποχωρεί από τον Ολυμπιακό (όπως όλα δείχνουν) και μας έδωσε πολλά, ακόμα περισσότερα κέρδισε αυτός.
Το αύριο θα τον βρει σε μια καλή ευρωπαϊκή ομάδα με καλό συμβόλαιο και απόλυτο σεβασμό, πλέον το δικό του brand name είναι στο top 5 των ευρωπαϊκών πάγκων.
Μας έδωσε 2 πρωταθλήματα και κυρίως mentality απέναντι στον ΠΑΟ και το ΟΑΚΑ, έχασε 2 τελικούς και θα τον θυμόμαστε για την σκληρή δουλειά του και τους χαμηλούς τόνους.
Επίσης ότι οδήγησε με συνέπεια την ομάδα, χωρίς να βάλει κερασάκια, αλλά και χωρίς να χάνει το focus της.

Δεν εξέλιξε κανέναν παίκτη (Παπαπέτρου, Τολιόπουλο), απέτυχε να πάρει το 100% από το σύνολο των ξένων, πολλές φορές τσακώθηκε (Μπιρτς, Γκριν, ΜακΛιν, Παπανικολάου) και φέτος έκανε ένα κακό σχεδιασμό, χωρίς καθόλου transition, χωρίς ίχνος pick n roll και χωρίς φαντασία στην επίθεση, αν και ο ίδιος είχε δηλώσει ότι θα αποτελεί προτεραιότητα του.

Πρόσημο πιθανόν θετικό, αλλά το αντίο στον σεβαστό κόουτς είναι αναπόφευκτο.

Η επόμενη μέρα θέλει ένα όραμα, ένα πλάνο, το οποίο λόγω των ιδανικών συνθηκών στην αγορά είναι ξεκάθαρα ο Ντέιβιντ Μπλατ.

Ο κόουτς που πριν 2,5 χρόνια προπονούσε τον ΛεΜπρον και έχοντας φτάσει στους τελικούς του NBA με τους Cavs, πήρε το χαρτί της Dogus και οδήγησε την Νταρουσάφακα σε 2 Ευρωλίγκες και την κατάκτηση του φετινού Eurocup και ενώ πέρσι το μπάτζετ των Τούρκων μειώθηκε κατά 50%, εκείνος προτίμησε να τιμήσει το συμβόλαιο του.

Φέτος την στιγμή που όλοι οι hot πάγκοι είναι πιασμένοι (η ΤΣΣΚΑ θα κρατήσει τον Ιτούδη και η Μπάρτσα τον Πέσιτς) , ο Ολυμπιακός μοιάζει μονόδρομος για τους καλούς και διαθέσιμους προπονητές.
Ο Μπλατ θα πάρει τα περισσότερα λεφτά από την εποχή του Πίνι Γκερσον.
Θα πάρει σχεδόν 1 εκ για να δέσει στο λιμάνι και προφανώς αυτό δείχνει την αποφασιστικότητα των Προέδρων.
Θα τον κάνουν μαζί με τον Ζοτς τον πιο ακριβοπληρωμένο κόουτς της Euroleague.

Τι θα δώσει ο Μπλατ (αν και εφόσον συμφωνήσει);

Αρχικά, ένας προπονητής με μπασκετικό IQ και μάτι στους Αμερικανούς.
Ειδικά το τελευταίο είναι μια πονεμένη ιστορία. Προσοχή, όχι στο να επιλέξει Αμερικανό, αλλά να ανακαλύψει τον Αμερικανό (μετρ του είδους ο Μπαρτζώκας).
Το τελευταίο κρατήστε το για την συνέχεια της κουβέντας.

Ο Μπλατ είναι μήνυμα ότι ο Ολυμπιακός αλλάζει σελίδα και βάζει στην εξίσωση χρήμα και όραμα.

Υπομονή και στις επόμενες ημέρες θα έχουμε ανακοινώσεις.

Ρόστερ

Καταρχάς όποιος μιλάει για κλείσιμο κύκλου του Σπανούλη και αποσυγκεντρωτικές λογικές δεν είναι τίποτα λιγότερο από Ολυμπιακός "προδότης".
Είναι ντροπή να κατηγορούμε τον Σπανούλη, τον άνθρωπο που στα 36 του είχε το καλύτερο κορμί, το καλύτερο focus και γενικά την καλύτερη απόδοση!
Αφήστε την γιγάντια ΙΣΤΟΡΙΑ του, καθαρά σε θέμα απόδοσης ήταν ο καλύτερος παίκτης του φετινού κακοσχεδιασμένου Ολυμπιακού. Εκτός να υπάρχουν οι τύποι που πιστεύουν ότι ο Σπανούλης διάλεξε τους ξένους.

Απόλυτη ελευθερία στον Σπανούλη, σε αυτό το μπασκετικό θαύμα και σε όποιον αρέσει.

Ο Παπανικολάου που έχει μάνατζερ τον αδερφό του Σφαιρό, θεωρώ πως με μια καλή πρόταση για τριετές ή τετραετές θα παραμείνει, αλλά μόνος του δεν μπορεί στην άμυνα.
Θα λέγεται Χάκετ αυτός που θα τον πλαισιώσει, θα λέγεται αλλιώς;
Η μπασκετική θυσία του φέτος ήταν εμφανέστατη και επίσης το μοντέλο στο "3" χωρίς φυσικό σκόρερ (είτε σε στυλ Λοτζέσκι, είτε σε στυλ Ουίμς) έφερε κάκιστα αποτελέσματα στην επίθεση και ο Παπ δεν είχε τις δυνάμεις και την διαύγεια να ηγηθεί και εκεί.
Μόνος του στην άμυνα, κουρασμένος στην επίθεση.
Κυνήγι σε Καλάθη, σε Σβεντ, σε ΝτεΚολό σε Γκούντελοκ. Παντού.
Ο Παπ με έναν κόουτς που θα μπορέσει να τον απελευθερώσει θα είναι ο επόμενος φυσικός ηγέτης του Ολυμπιακού.

Από την άλλη ο Ιωάννης, είναι ο πιο αδικημένος παίκτης του παρκέ την τελευταία διετία.
Πότε 3, πότε 4, δεν του έδωσαν ποστ, δεν τον άφησαν να τρέξει στο ανοικτό γήπεδο (2,05 και ντριμπλάρει εξαιρετικά).
Οκ, και αυτός δεν δούλεψε, αλλά δεν απέκτησε ποτέ ΡΟΛΟ μέσα στο γήπεδο.
Από την εποχή του Περπέρογλου ο Ολυμπιακός δεν απέκτησε ένα αυθεντικό τριάρι και τον Παπαπέτρου ποτέ δεν τον δούλεψε προς αυτήν την κατεύθυνση.

Εκτός της ξεκάθαρης πληγής στο 3 (ο Λοτζέσκι την συμμάζευε πέρσι) ο κόουτς άφησε και εντελώς ξεκρέμαστη την ομάδα στο 5.
Ο Μιλουτίνοφ όσο πνευματικά ανέτοιμος και αν παρουσιάζεται κατά καιρούς, δικαίως ήταν ο starter της ομάδας, αλλά έπρεπε δίπλα του να έχει ένα.. Σκιάχτρο.
Την θέση που ανακάλυψε και δίδαξε ο Ολυμπιακός με Χάινς, Ντόρσει, Ντάνστον, Χάντερ, Μπιρτς, φέτος ήταν εντελώς ορφανή.

Καλός, χρυσός και μαχητής ο ΜακΛιν αλλά δεν μπόρεσε να παίξει αυτόν τον ρόλο.

Τι γίνεται τώρα;

Σπαν, Μάντζαρης είναι ακούνητοι (ο Βαγγέλης είχε μια κάκιστη σεζόν και πρέπει να επανέλθει) και οι υπόλοιποι 3 πιθανόν να πρέπει να είναι καινούργιοι.
Ή έστω μερικώς καινούργιοι.
Χάκετ (μιλάω για τον ίδιο κάθε αυτού και όχι για έναν τέτοιο τύπου παίκτη), ένας ηγέτης (σούπερ σταρ) και ένας.. Κάρολ.
Η τελευταία θέση μπορεί να καλυφθεί από τον Στρέλνιεκς αρκεί ο νέος κόουτς να μπορεί να τον αξιοποιήσει με τέτοιο τρόπο.

Στο 3 θέλουμε οπωσδήποτε σκορ, ειδικά για τις ώρες που ο Παπ θα κατεβαίνει στο 1-2 για να μαρκάρει. Ακόμα και αν μείνει ο Ιωάννης (αν ο Dpg χάσει Καλάθη θα πληρώσει υπεραξία στην υπεραξία), η ομάδα θέλει έναν παίκτη με άλλα χαρακτηριστικά. 
Έναν παίκτη σαν τον Κιντέλ Γουντς, ναι από τότε έχουμε να δούμε αυθεντικό τριάρι, ενώ αν αποχωρήσει ο Παπαπέτρου, η επιστροφή του βετεράνου Περπέρογλου θα μπορούσε να δώσει λύση.

Για την ρακέτα, τα αναφέραμε και πριν.

Θέλεις ένα σκληρό κορμί, να παίζει άμυνα, να κάνει τάπες, να τρέχει στον αιφνιδιασμό, να καρφώνει τις εύκολες πάσες.
Έναν Χάντερ της φετινής ΤΣΣΚΑ, έναν Ματίας Λεσόρτ του Αστέρα ή του Ρόμπινσον την Κιμκι που πριν τον τραυματισμό του έκανε όργια.

Αν στο 4 ο Ολυμπιακός έβρισκε Έλληνα για back up του Πριντ (Αγραβάνη, Βεζένκοφ) ο ΜακΛιν θα μπορούσε να παραμείνει.

Οι ξένοι και η στρατηγική στο μπάτζετ

Πόσο ζηλεύω την Μπασκόνια που κάθε χρόνο ανακαλύπτει παικταράδες.

Από τον Χάνγκα και τον Σενγκέλια, μέχρι τον Βόιτμαν από τους Σκάιλαϊνερς και τον Πουαριέ από την Παρί Λεβαλουά.

Γιατί να μην μπορεί ο Ολυμπιακός να τους βρει.

Και το κέρδος θα είναι πολλαπλό.

Μέχρι και φέτος η πολιτική στους ξένους είχε την εξής τακτική: Όλοι στα 700-900 χιλιάρικα και όλοι με 1+1.
Αυτό πρέπει να αλλάξει. Ο Άαρον Τζάκσον ζήτησε πέρσι κλειστό διετές και κάθε Αμερικανός που κάνει καλή δουλειά θα ζητήσει εγγυημένα λεφτά.
Αν βρούμε ξένους (εδώ θα βοηθήσει το μάτι του Μπλατ και η καλές του σχέσεις με την αγορά των ΗΠΑ) που θα πάρουν πχ 300-500 χιλ (τόσα πήρε ο Λεσόρτ φέτος) τότε θα μένουν τα κουκιά για να πάρουμε έναν σούπερ σταρ.

Τα συμβόλαια δεν είναι ζυγαριά και δεν μπορούμε να πηγαίνουμε μόνο με την τακτική της ισορροπίας.

Και θα πρέπει αναγκαστικά να δώσουμε και εγγυημένα συμβόλαια, αν θέλουμε να πλάσουμε τους νέους ηγέτες και όχι να βρίσκουμε μόνο ρολίστες.

Το μπάτζετ των ξένων θέλει Σούπερ Σταρ και ανακαλύψεις.

Αν δεν έχει ανακαλύψεις, τότε πας σε λογικές να αγοράζεις Ευρωλιγκάτους (μοντέλο ΠΑΟ).

Οπότε: ο νέος κόουτς πρέπει να έχει μάτι και...ατζέντα. Να ξέρει την αγορά των ΗΠΑ, του Eurocup, του Champions League.
Να φέρει ξένους που θα ξεπεταχτούν και να μένει μπάτζετ να φέρεις και πραγματικά πρωτοκλασάτους. 

Αυτό πρέπει να είναι το μείγμα. Γιατί να τρέχεις να αγοράσεις και να μην φέρεις εσύ τον ξένο;
Όπως έγινε με Ντάνστον, Χάντερ, Λοτζέσκι, Μπιρτς;

Και επαναλαμβάνω, θα χρειαστούν και κάποια εγγυημένα συμβόλαια.

Υπομονή και κάτι μου λέει ότι στο θέμα του προπονητή έρχονται ανακοινώσεις.

ΥΓ. Ο ΠΑΟ δείχνει να χάνει Σίγκλετον και Τζέιμς αλλά και Καλάθη. 'Ερχονται τρέλες λοιπόν και ΔΕΝ πρέπει να υποκύψουμε. Όποιος Έλληνας θέλει να πάει στο νεκροταφείο Ελλήνων ας πάει στην αγκαλίτσα του Dpg. (Γιάνκοβιτς, Μπράμος, Παππάς, Χαραλαμπόπουλος, Κόνιαρης, Μποχωρίδης).